Så ser du på oss og smiler: Eg har laga kvar si skål med dessert åt dokker, de vil vel ha? Vi takkar sjølvsagt ja, slik som hundrevis andre før oss har gjort. Postmannen, dyrlegane, avløysarane, dokteren, seljarane, klauvskjærarane, heimehjelpa, snekkarane, elektrikarane, rørleggarane, brønnbårarane, sjåførane i : melkebilen, fiskebilen, dyretransporten, servicebilen, betongbilen, for å nemne nokre få. Berre ein gang opplevde du å få neitakk. ”Det var ein ung sjåfør i melkebilen, som kanskje trudde eg var ei rotkjærring” som du sjølv sei om den uvanlige hendinga engang på 80 talet.
Så er det alle vi naboane som får, kvar gang vi passerer kjøkkenvindauget ditt, eller når du og Kristen sit ute på balkongen i lett skygge under pæretreet.  Du er ein solstråle i bygda vår, Randi og vi vil alle takke deg for det.
”God bedring” frå alle oss Hoemsballane.

Dei to bestevennindene hand i hand, Randi (t.h.) og Ingrid

Arne Johan Humberset, Astrid Buset og Erling Hoem ved elva

Måndag 16/11 fekk vi besøk av Astrid Buset, rådgjiver for næring og miljø i Gjemnes kommune, angåande søknaden vår om smil-midlar til vidareføring av kvernhus og bru prosjektet. Det er tidlegare gjeve tilskot til igjenoppbygging av brua på gamlevegen mellom Hoem og Varvik og restaureringa av kvernhuset og kvernkallen. Dette arbeidet blir ferdig til våren, så då passar det godt å få inn søknaden no, slik at vi kan ta til med del 2 av prosjektet: å lage nye trerenner, restaurere den 120 m lange åpne kanalen på elvebredda og mure ei vassførings-demning oppe i elva. Astrid viste stor interesse for Hoem Bygdelags arbeid med kulturstien i bygda, som i tillegg til kvernhuset og brua inneheld: Stort naust i Hoemsbukta frå 1700 talet og ein 4-roings geitbåt frå 1850 og garden Nylenda med stabbur og eldhus med bakaromn og arbeidsbenk ved vindauget, så vi har godt håp om fortsatt støtte frå kommunen vår.

Velkomen

Hilsen styret Bakketun.

Det blir enkel servering. Velkomen.
Styret Hoem Bygdelag.

Lykke til, hilsen alle oss på Hoem.

Nils Gagnat (Vollen)

Eg vil ta med ei arti historie, som beskrive Nils,”den gode”. Det er Eirik Ståle Ranheim i Flemma,  som har opplevd ho, og som fortel:

Det var 2. nyttårsdag og nysnøen låg djup. Eg hadde vore i veda-skogen og etter ei økt, kjørde eg ned lia og inn på kommunevegen med ei drågå med bjerka-stranga etter traktoren. Eg ville dra dei etter vegen fram til laplassen og håpa at strangane ikkje sprika så mykje at ein bil ikkje kunne passere meg.

Men oppover Ikornbakken ser eg at strangane sprika frå eine grøftekanten til den andre, og plutselig får eg sjå ein bil i bra fart kome over bakketoppen imot meg. Eg bremsa opp, men det vart for seint for sjåføren å bremse på det glatte føre, så han hive bilen ut av vegen og i eit snødrev fortsett han inn i snøen og ned i den djupe grøfta. Når verste gåvet har lagt seg, får eg sjå ein mann i småsko kome ut av bilen, ein Lada. Han hiv opp handa, som ein hilsen opp til meg i traktoren og ropar:  Åå,  e de du?  Godt nyttår !!!

tekst  arne-johan

foto   jørn

Veret var trist, men gjestane storlig overraska over det vi hadde å vise fram. Målarmeister Kjell Arne Årseth frå Sæbø, hadde organisert denne rundturen i lag med kulturinteresserte venner, som og inneheld stopp ved det nyrestaurerte kapellet på Osmarka, overnatting på Angvik Gamle Handelstad og til slutt ein guida rundtur med sundbåten i Kristiansund. Hr. Årseth, er han som i 2006 restaurerte det 80 år gamle sceneteppet på Bakketun. Han har og vore ein viktig fagmann i restaureringa av det nemnte kapellet på Osmarka.
Første stopp gjorde dei i den vakre Hoemsbukta, der geitbåten frå 1850 vart dregen fram i dørholet i det 250 år gamle Nylenda-naustet, for at lyset skulle få betre tak på det gamle skroget. Den imponerte målarmeisteren prata så litt om geitbåten kontra sunnmørsbåten, likt og ulikt, før han til slutt las frå Hoem Bygdelags heimeside, historia frå 1850, då båtbyggarane segla ut fjorden for å  overlevere  geitbåten  til den nye eigaren, Elling Olsen på Nylenda. (sjå heimesida under prosjekt geitbåt og naust)
Turen gjekk så opp bakkane til Bakketun, der det som vanleg var varmt og triveleg å koma inn. Det var framsett bakels, eplekake og kaffe til sunnmøringane, og stemninga vart god rundt borda i den uforandra stor-salen frå 1927.

Ola Lamvik gjekk fram til scenekanten og fortalde om dagleg-livet på Hoem, Lamvika og Kvalvåg på den tida forsamlingshuset vart bygd i 1927, og om krigsutbrotet i 1940, då ein del av Noregs gullbeholdning, gjøymt i 5 fiskeskøyter, Kong Håkon 7 og Kronprins Olav, regjering og generalstaben med Einar Gerhardsen og Nordahl Grieg i spissen, oppheld og gøymde seg i dei to bygdene våre, for å unnsleppa fienden og prøva å berge gullmyntane og Kongen over til England. Her på Bakketun hadde Mette Kvalvaag og Brit Lamvik laga til feltlasarett, eit depot med førstehjelpsutstyr, til bruk for dei norske vaktsoldatane, og her kunne også mannskapa som fylgde skøytene overnatte og halda seg skjult til neste dag, då gulltransporten, i skyminga seglde vidare nordover mot Tustna. Ola fortel: ”Dei tyske flya kretsa over oss på jakt etter gullet og kongen og mitraljøse-skota bora seg inn i furuleggane vi  kasta oss bak. Hadde fienden hatt den minste aning om kva som foregjekk her, dette døgnet rundt 1 mai, hadde nok bygdene våre lidd same skjebne som Molde og Kristiansund under krigsutbrotet, å bli bomba til ruiner av aggressive fiendtlege fly”.
Tida går fort i godt lag og besøket frå søre luten måtte vidare. Vi takker for pengegåva til huset og håpar rundturen på Nordmøre vart ei fin oppleving for dei 30 kulturinteresserte Sunnmøringane.

Ola Lamvik fortel

Tekst: Arne Johan Humberset
Foto : Jørn Michaelis

Rundt dei utsette langborda ved sjøkanten, fint pynta med villblomster og papptallerkenar med dei herligaste kakestykke, stilna brått praten og spenninga steig, då Oddbjørn Gundersen frå Frei, rak i ryggen som ei geitbåtåre, kom bærande på den lange masta og råseglet og rigginga av geitbåten på land kunne ta til.

Vi var ikkje tunge å be, då Oddbjørn trengde ei hand eller tre, men råsegl-bommen heiste han sjølv og når landvinden fyllte seglet og master-foten knirka i kjølhålet, føltes det som om vi sat på ei tofte i båten, blant seglsteinar og fiskevegn, seglande i 7-knops fart ut mot fiskebankane og stortorsken. Ei stor oppleving for oss alle. Så takk til Oddbjørn og applausen etterpå var vel fortent.

Vi avslutta vandringa på garden Nylenda, der det vart meir kaffi og bakels, etter besøk på stabburet, i eldhuset og den nyrestaurerte bakaromnen. Ikkje før sola gjekk ned, tusla dei siste heim, fulle av inntrykk og god prat og kanskje med eit heimebaka Hoemsbrød under armen.

Stor takk til Hoem bygdelags medlemmar, for ein perfekt dag.

Heldige Marie og Jan som har egen dreng på garden. I sitt 93 år tar Kristen Jonsson Hoem (Myran) framleis på seg viktige jobbar som her, sette opp ein utgard.

Etterpå, med nyheina langorv, gå rundt å slå ned graset som kan vokse opp i strengen.